Blog - Geen concurrentiebeding, toch aansprakelijk
Geplaatst op: zondag 25 april 2010 om 21:47
Mevrouw X werkt al jaren voor een lingeriebedrijf als accountmanager. Zij heeft een goede relatie opgebouwd met de klanten van het bedrijf. Op een gegeven moment bedenkt ze dat wat haar baas kan, zij zelf ook (beter) kan en begint haar eigen lingeriebedrijf. Omdat zij steeds met veel plezier heeft gewerkt voor de klanten van haar (voormalig) werkgever, is zij bepaald niet terughoudend bij het benaderen van die contacten. Onder het motto: ‘ik heb geen concurrentiebeding, dus mij staat niets in de weg’, gaat ze een aantal daarvan af met de scherpste voorstellen.
Haar voormalig werkgever is ‘not amused’ en ziet een aantal orders aan zich voorbij gaan. Het bedrijf wil daaraan paal en perk stellen. Het duurt dan ook niet lang voordat mevrouw X een dagvaarding ontvangt. Haar voormalige werkgever vordert in kort geding een aanzienlijke schadevergoeding wegens onrechtmatige werknemersconcurrentie. Er mag dan wel geen concurrentiebeding zijn, zo stelt de werkgever, dat betekent nog niet dat mevrouw X zomaar alle relaties kan benaderen en het bedrijf onbeperkt mag beconcurreren. Wie heeft gelijk?
De rechtspraak kent het uitgangspunt dat een ex-werknemer vrij is om aan het economisch leven deel te nemen. Hij handelt tegenover zijn vroegere werkgever niet onrechtmatig als hij die ex-werkgever na afloop van het dienstverband beconcurreert. Niet wanneer dit direct (met een eigen onderneming) gebeurt en niet wanneer dit indirect (in dienst van een andere onderneming) gebeurt. Ook moet de voormalig werkgever in de regel dulden dat zijn ex-werknemer relaties van hem benadert.
Maar, breekt – om de woorden van de rechter te gebruiken - de ex-werknemer ‘stelselmatig en in substantiële mate het duurzame bedrijfsdebiet van zijn voormalig werkgever af’, daarbij bijvoorbeeld gebruikmakend van vertrouwelijke informatie en goodwill die hij bij diezelfde werkgever heeft verkregen, dan is de ex-werknemer over de grens gegaan en handelt hij onrechtmatig. Gevolg: de ex-werknemer moet de schade van zijn voormalig werkgever vergoeden.
Levert dit nu een heldere en harde regel op waardoor een werknemer, zoals mevrouw X, die voor zichzelf begint en zich op de markt van de ex-werkgever begeeft, makkelijk zelf kan inschatten of hij binnen de grenzen blijft of niet? Het antwoord is - helaas voor startende ondernemers - ontkennend. Het zijn juist de bijkomende omstandigheden die er wel of niet toe leiden dat de werknemer met de concurrentie over de schreef gaat. Een praktijkjurist zal - aan de hand van die bijkomende omstandigheden - al snel een inschatting kunnen maken van de positie van de ex-werknemer. Het lijkt misschien weinig aantrekkelijk om kosten te maken voor een probleem dat er nog niet is, de ondernemers die u voor gingen en die zich door een advocaat hebben laten voorlichten om hun strategie daaraan aan te passen, weten inmiddels van welke waarde die – relatief kleine – investering in de praktijk is.
Meer over het concurrentiebeding kunt u overigens ook lezen in de blog van maart 2010 waarin het schriftelijkheidsvereiste centraal staat.
